Η ζωή… σε δύο ρόδες!

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια μεγάλη πρόοδος σε θέματα φιλοζωίας, η οποία αφορά μια ευαίσθητη πληθυσμιακή ομάδα: τα ανάπηρα ζώα.

Μέχρι πριν λίγα χρόνια, τα ζώα με κινητικά προβλήματα – ειδικά τα αδέσποτα – συχνά ήταν αόρατα και παραμελημένα, ενώ η συνήθης κατάληξή τους ήταν η ευθανασία. Σήμερα, γίνεται περισυλλογή αυτών των πλασμάτων, φροντίζονται σωστά και πολλά από αυτά βρίσκουν και την παντοτινή τους οικογένεια!

Τα ζώα βιώνουν την αναπηρία τους τελείως διαφορετικά απ’ ότι οι άνθρωποι. Από την στιγμή που δεν πονάνε και εφόσον μπορούν να κάνουν τις ίδιες δραστηριότητες που έκαναν και πριν, δεν στενοχωριούνται, δεν παθαίνουν κατάθλιψη, δεν αναρωτιούνται γιατί τους έτυχε αυτό και δεν γκρινιάζουν. Αντίθετα… ΔΕΝ το βάζουν κάτω!

Ένα ζώο με κινητικά προβλήματα είναι το ίδιο ευτυχισμένο με ένα αρτιμελές!

Δεν αισθάνεται τη διαφορετικότητά του με αρνητικό τρόπο, αντίθετα απολαμβάνει ο,τιδήποτε του προσφέρει η ζωή μέχρι την τελευταία του ανάσα. Η θέλησή του για ζωή υπερτερεί της αναπηρίας του.

Ένα από τα πιο δυνατά παραδείγματα ζώων, που η αναπηρία όχι μόνο δεν επηρέασε αρνητικά, αλλά αντίθετα εμπλούτισε τη ζωή του με εμπειρίες, που ίσως να μην είχε εάν ήταν αρτιμελής, ήταν ο Μάκης μας, αυτό το υπέροχο σκυλάκι, που υιοθετήσαμε αναπηράκι το 2016 και χάσαμε από νεφρική ανεπάρκεια το 2023, σε ηλικία 10 περίπου ετών.

Είχε συμμετάσχει σε πολλές φιλοζωικές δράσεις, είχε εμφανιστεί σε ομιλίες, είχε εμπνεύσει πολύ κόσμο, ενώ είχε αφήσει τόσα παιδάκια να τον χαϊδέψουν και να τον πάνε βόλτα, στο πλαίσιο φιλοζωικών ενημερώσεων σε διάφορα σχολεία.

Ο Μάκης, ο οποίος βρίσκεται στο λογότυπο της Plus2feet, κατάφερε να ευαισθητοποιήσει τόσο κόσμο σχετικά με την αναπηρία των ζώων και να γίνει συνώνυμο με το αναπηρικό αμαξίδιο!

Αυτό το υπέροχο πλάσμα ήρθε στη ζωή μας το 2016 τριών ετών περίπου τότε. Λόγω του τραυματισμού του, τα πίσω ποδαράκια είχαν υποστεί παράλυση. Μάλιστα, είχε προταθεί και η ευθανασία του. Τον υιοθετήσαμε χωρίς δεύτερη σκέψη και από τότε ξεκίνησε ένα από τα ωραιότερα ταξίδια της ζωής μας, κατά το οποίο μάθαμε τόσα πολλά και μας άφησε τόσο όμορφες αναμνήσεις!

Κατάφερε να θεραπεύσει την κατάθλιψη του άλλου ανάπηρου σκύλου μας – της Λίλης -, έζησε τη γέννηση και το μεγάλωμα δύο παιδιών, δεχόταν οποιοδήποτε καινούργιο ζωάκι φέρναμε στην αγέλη, άρπαζε πρώτος τις λιχουδιές, βρισκόταν πάντα κάτω από το τραπέζι όταν τρώγαμε για να προλάβει να αρπάξει πρώτος ό,τι έπεφτε (και το κατάφερνε!), τρελαινόταν για χάδια και αγκαλιές, ενώ δεν σταματούσε «να κάνει τον μάγκα» στους αρσενικούς σκύλους, που συναντούσε στη βόλτα και να κυνηγάει τις – διπλάσιες σε μέγεθος και εντελώς ατρόμητες – γάτες, με τις οποίες συγκατοικούσε…

Κι ας ήταν μικροσκοπικός, κι ας ήταν με αμαξίδιο…  Ο Μάκης είχε καρδιά λιονταριού!

Ο Μάκης μας έπεισε ότι η αναπηρία δεν είναι καταδίκη, αλλά μια διαφορετικότητα, που πρέπει να γίνεται σεβαστή. Δεν είναι ατυχία, αλλά μια «δεύτερη ευκαιρία», που οφείλουμε να δώσουμε σε ένα ζώο. Δεν έχουμε κανένα λόγο να καταδικάζουμε ένα ανάπηρο ζώο σε απομόνωση ή ακόμα χειρότερα σε θάνατο (ευθανασία). Οφείλουμε να σεβαστούμε αυτή την ιδιαιτερότητά του και να κάνουμε τα πάντα, ώστε να του δώσουμε πίσω ένα κομμάτι της χαμένης του ανεξαρτησίας.

Έχοντας δουλέψει με τα ανάπηρα ζώα εδώ και πολλά χρόνια, γνωρίζουμε ακριβώς τις ανάγκες τους, τη ψυχολογία τους, τη συμπεριφορά τους και κυρίως τη χαρά τους όταν καταλαβαίνουν ότι αποκτούν και πάλι την κινητική αυτονομία, που στερήθηκαν λόγω της αναπηρίας τους. 

Βάλτε τους ρόδες στα πόδια και θα τρέξουν προς την ευτυχία!

Ρενάτα Γρυπάρη, δημοσιογράφος – εκπαιδεύτρια σκύλων – συνεργάτης της Plus2feet